Een sterk duo draagt het stokje over

Na 26 jaar samenwerken neemt Susan Prins per 1 april het directeurschap van De Erasmus over van Ruscha Wijdeveld

Soms loopt een loopbaan precies zoals je het niet had gepland. En blijkt dat achteraf de mooiste route…

“Eigenlijk wist ik helemaal niet wat ik wilde,” vertelt Ruscha lachend. “Mijn pleegmoeder was juf en zei: ‘Waarom doe je niet gewoon de pabo?’ Zo begon haar weg in het onderwijs. In 1980 studeerde ze af, maar er was geen baan. Ze koos voor een studie psychologie aan de universiteit (afgerond in 1989), viel ondertussen in op de Rijksleerschool en gaf drie jaar les in psychopathologie op het ROC.

“Toch bleef het basisonderwijs trekken,” zegt ze. In 1992 stond ze weer voor de klas om te zingen, plakken en knippen met haar eigen groep. Niet veel later kwam ze terecht op de Piramide in de Boerhaavewijk. Tijdens haar sollicitatiegesprek zat het hele team om haar heen. “Dat typeert het onderwijs,” blikt ze terug. “Je doet het samen.”

Er bleek ook een hele leuke collega te werken, ene Boubker Skakni. De vonk sprong al snel over. In 1998 zijn ze getrouwd en kregen ze 2 prachtige dochters.

Ik wist al als kleuter dat ik dit wilde
— Ruscha Wijdeveld

Ruscha en Susan werken inmiddels 26 jaar samen

In 1999 ging Ruscha bij de Piramide Meerwijk werken. Daar kwam ze Susan tegen. Susan liep destijds LIO-stage bij de kleuters in het oude gebouw van de school. “Ik wist eigenlijk al als kleuter dat ik het onderwijs in wilde. Het liefst bij de jongste kinderen.”

Wat volgde is bijzonder: Ruscha en Susan werken inmiddels 26 jaar samen. Susan stond tien jaar voor verschillende groepen en werd in 2010 intern begeleider. Ruscha werd in 2008 locatiedirecteur.

“Wij zijn totaal verschillend,” zeggen ze zelf. “Maar we hebben hetzelfde gedachtengoed.”

Die combinatie bleek krachtig. Ze vulden elkaar aan, werkten altijd in harmonie met elkaar samen en straalden rust en vertrouwen uit naar het team. Ruscha: “Ik ben heel blij dat Susan het stokje overneemt. Het voelt goed.”

Trots op ontwikkeling en samenwerking

In de afgelopen jaren maakte de school een stevige ontwikkeling door. Er kwam een nieuw gebouw, na een periode aan de Briandlaan. Het oude gebouw had charme, maar was te groot geworden. In het nieuwe pand wordt samengewerkt met De Meer (voorheen De Trekvogels). “Die samenwerking is goed,” zegt Ruscha, “maar er staat altijd wel een beetje spanning op. Dat hoort er ook bij.”

Een belangrijk kantelpunt kwam na een kritisch inspectiebezoek. Het instructiemodel werd onder de loep genomen. Het team koos voor een duidelijke koerswijziging: ’s ochtends focus op basisvaardigheden, ’s middags thematisch werken.

“Dat was echt een briljante stap,” zegt Ruscha. “Het heeft ons onderwijs bestendigd.”

Wat typeert De Erasmus?

“Onze gemengde populatie,” zeggen ze zonder aarzelen. “Iedereen mag er zijn.”

De veelheid aan culturen ziet het duo als rijkdom. “Het is niet altijd makkelijk geweest, maar juist daardoor werken we enorm in verbinding.” Daarbij helpt een stabiel team waarin mensen zich gezien en gewaardeerd voelen.

Als directeur voelde Ruscha zich gesteund door Spaarnesant en het stafbureau, maar ze ervoer ook ruimte om haar eigen koers te varen. “Dat vind ik een hele prettige manier van werken.”

Verschillend, maar verbonden

Als Ruscha naar Susan kijkt, ziet ze rust. “Susan neemt even de tijd. En dan komt er iets heel moois uit.”

Susan kijkt met waardering terug: “Ik heb veel geleerd van hoe Ruscha dingen aanpakt. Ze is slagvaardig en communiceert heel goed. Door het vertrouwen dat ik kreeg, heb ik veel ruimte gevoeld om me te ontwikkelen.”

Met een glimlach voegt Ruscha toe: “Ik pak misschien soms te veel op en daar worden anderen wellicht ook wel eens lui van.”

Wat is het mooiste aan directeur zijn?

“Dat je écht het verschil kunt maken voor kinderen,” zegt Ruscha. “Juist voor wie het nodig heeft. In talentgesprekken zie je kinderen voelen: ik ben gezien.”

Die aandacht geldt ook voor het team. “Als mensen zich goed voelen, kunnen ze hun werk goed doen.”

Susan wil dat vasthouden én verder uitbouwen. “Ik wil mensen nog meer betrekken. Wat ik zeker wil behouden is het oog voor elkaar, de kansen die iedereen krijgt en de ruimte om goed te kunnen werken.”

Klaar voor een nieuwe fase

Afscheid nemen doet pijn. “Ik ga de school natuurlijk missen,” zegt Ruscha. “En misschien ook het ritme en de structuur. Ik moet er nu echt vanaf blijven.” Ze glimlacht. “Maar ik ben ernaartoe gegroeid. Ik ben er klaar voor.”

Er staat een prachtige school. Een stevig fundament.

“Het staat goed,” zegt Susan. “En ik kijk ernaar uit om hier samen met het team verder aan te bouwen.”

De uitnodiging is helder:

Kom eens kijken op De Erasmus. Het is een prachtige school.

Lees verder

  1. De Werkdag Van… Sterre Keur
  2. Kikid: lessen voor het leven!
  3. Terugblik op de Spaarnesant Vitaliteitsweek
  4. SpaarneFest 2026 – Anders Kijken
  5. Overstappen binnen Spaarnesant: interview met Asmara Kox
  6. Spaarnesant Sport Volleybaltoernooi
  7. Passie voor onderwijs? Ontdek Spaarnesant!